قاب عکس خالي...

به نام آفريدگار مهر

تازه عروسي کرده بودن. با چند تا از دوستان قرار گذاشتيم گل و شيريني بخريم و يه سري به شان بزنيم. خانه شان کوچک بود. يک پذيرايي دوازده متري داشتند. روي ديوار بالاي پذيرايي يک قاب بزرگ خالي بود.

براي همه مان سوال شده بود. تا حالا نديده بوديم کسي قاب خالي به ديوار پذيرايي خانه اش بچسباند.

عاقبت من طاقت نياوردم و به نمايندگي از همه پرسيدم: اين قاب خالي چيه!؟ نکند به زودي در اين مکان عکس عروسي تان نصب مي شود!؟ بچه ها خنديدند. 

خودش هم لبخندي زد و جواب داد:نه. . . اين قاب جاي خالي عکس امام زمان است.

مي خواهيم وقتي حضرت مهدي ظهور کردند و چهره شان را همه ديدند عکس شان را به ديوار خانه مان بچسبانيم. همه مان مات و مبهوت شديم. يکي پرسيد: 

پس چرا از حالا قاب خالي زده اي به ديوار؟ هنوز که آقا ظهور نکرده اند. فوري جواب داد: همين ديگر. . . 

مي خواهيم هميشه يادمان باشد يک چيزي توي زندگي مان کم داريم.

هر لحظه که اين قاب خالي را مي بينيم يادمان مي افتد که منتظر ظهور باشيم.

و اما بعد...

نکند خداي نکرده جاي امام زمان سلام الله عليه در دلمان خالي باشد!