هنگامه ي ظهور....

شب است و همه ي اهل مکه در خواب. کنار کعبه اما، غوغايي برپاست جبرئيل و مکائيل و فرشتگان ديگر دسته دسته به خدمت امام مي آيند اجازه ي ظهور از طرف خداوند صادر شده... جبرئيل به امام عرض مي کند: اي آقاي من! هر چه بفرمائي، پذيرفته است و فرمانت اطاعت مي شود امام دست بر صورت مي کشد و مي فرمايد: « حمد و ستايش مخصوص خداوندي است که به وعده خويش درباره ما وفا کرد و زمين را ميراث ما قرار داد که هر جا را بخواهيم منزلگاه خود قرار دهيم چه نيکوست پاداش عمل کنندگان.»
 بعد از آن، بين رکن و مقام مي ايستد و بلند و رسا مي فرمايد: اي ياران مخصوص من، و اي کساني که خداوند شما را پيش از ظهورم براي ياري من ذخيره کرده، به سوي من بيائيد.
 صداي امام به يارانش مي رسد، با اينکه آنان در شرق و غرب عالم هستند اما، در يک چشم به هم زدن در نزد امام حاضر مي شوند.
 حالا جمع ياران اصلي امام کامل است؛ درست 313 نفر.