حفظ ايمان

باغبان مي گفت: « دانه ي سيب را در قلب آن ديده اي؟! ديده اي که چگونه حتي با گاز زدن و خوردن سيب، اين ميوه ي بي جان، دانه را در درون خود حفظ مي کند؟! اگر اين دانه بر خاک بيفتد و چندي بگذرد، درختي پر بار از سيب، با دانه هايي در قلب شان به ارمغان مي آورد. »
 و ادامه مي داد: « آن سيب تويي و دانه ي آن ايمان تو. چنان حفظش کن که هرجا بر زمين افتي، هزاران چون توئي (مومن ) بپا خيزند!
گر دل به گوهر ايمان جلا دهيم
آنگه سزد به امام اين ندا دهيم
آقا بيا و جهان پر زداد کن
ما جان خويش در ره دين خدا دهيم.»